Bye, bye Magpie!

De laatste dagen duurden lang maar we hebben ze dan ook erg rustig aangedaan!

Woensdag 13 oktober

Onze laatste dag in Melbourne. Op zoek naar een wijkje net buiten het centrum: Prahran. Hier wat rondgekeken op een bazar, en Nes heeft nog een oude Quatas-tas op de kop getikt. Sander heeft een Donkey Kong Junior van Nintendo (handheldgame die broer Bas had) werkend gekocht uit 1982.

Daarna nog wat in het centrum rondgekeken, en wat laatste dingen gekocht. Bloody souvenirs!

Donderdag 14 oktober.

Op ons dooie akkertje naar Castlemaine gereden. Daar konden we in de Bed-and-Breakfast... een deja-vu!

Vrijdag 15 oktober

Een groot pakket opgestuurd naar Nederland! 17 kilogram...... we hebben voor de verzending via de boot gekozen, anders waren het wel hele dure boeken geworden! Dan maar 3 maanden wachten!

Zaterdag 16 oktober

Met de shuttlebus opgepikt, en naar Tullamarine-airport bij Melbourne gereden, voor onze vlucht naar Singapore.

Daar zijn we nu aangekomen, en gaan nu boarden dus we kappen er al weer mee!

See u soon!

Waar is het gras groener?

Donderdag 7 oktober

Vandaag richting de Blue Mountains gereden, 150 km. ten westen van de stad. Een prachtig gebied met helaas te veel toeristen op bepaalde punten. Zo ook de Three Sisters rotsformatie: Te veel bussen vanuit Sydney om naar dit schitterende vergezicht te kijken: Jammer. De Bue Mountains hebben boven zich een blauwe waas, van verdampt eucalyptus-olie dat verdampt uit de bomen. Ruikt lekker!

Dus verstandigerwijs naar het visitorinformationcentre gegaan, om daar een boekje te kopen over impopulaire, schitterende wandelingen door de Blue Mountains. De Ranger raadde ons The Grand Canyon Walk aan. (Hee, kennen we die canyon nog uit de Grampians en de Kings Canyon???). Een 4 uurs wandeling met veel klimmen en afdalen, door een canyon met een beekje erin. Dit leek ons wel wat voor de dag erna.

Daarna nog even bij een mooie look out gekeken, watervallen, en gumboombossen in de Grose-vallei onder ons. De kingparrots schootten voor onze neus brutaal langs.
Daarna naar Katoomba gegaan, een bergdorpje waar we op de camping stonden.

Het begon al aardig koud te worden dus vroeg naar bed, met de outback deken over ons heen. En het was koud: De gevoelstemperatuur door de harde wind was tegen het vriespunt aan. En dat waren we allang niet meer gewend!

Vrijdag 8 oktober.

Slecht geslapen (kou), maar toch The Grand Canyon Walk gedaan: SCHITTEREND! Tussen hoge kliffen doorlopen, diepe ravijnen en met boomvarens-gevulde kreekjes. Af en toe werden we begeeid langs het pad, door de steeds opvliegende flame-robin (soort van roodborstje)

We kwamen langs de Evans Lookout, wat tevens een goed rustpunt was.

Daarna terug naar de auto, om naar het plaatsje Blackheath te rijden om daar wat dirtroads te nemen de bergen in, om wat mooie vergezichten te zien.

Een mooi gebergte waar je met wat moeite de hordes toeristen makkelijk kan ontwijken.

Zaterdag 9 oktober

Reisdag van de Blue Mountains naar Canberra, de hoofdstad van Oz. Canberra ligt in de staat ACT (Australia Capital Territory), Grofweg tussen Melbourne en Sydney.

De hoofdstad is ontworpen in 1901 door een Amerikaan: brede straten, geen wolkenkrabbers in de binnenstad, een gewelidg symmetrisch stratenstelsel, met als hoogtepunt the Parliamental Triangle.

Een driehoek vanwegen met op de hoekpunten het Warmemmorial, Het Parliamenthouse, en nog iets. (Even vergeten)

In het miodden ligt een groot meer, met fonteinen, en allerlei bloembedden. Veel moderne architectuur dus, en slechts 300.000 inwoners. Minder dan 10 van Sydney.

Op de dag van aankomst zijn we s middags met de auto de stad ingegaan om de drie hoekpunten te bezoeken. Het was toevalligerwijs ook nog Election Day, dus het was allemaal hotnews in Canberra.

Opmerkelijk was de tentenambassade van de aboriginals midden voor het Old Parliament Building in de stad. Al vanaf 1972 staan hier abos te demonstreren voor eigen land.

Bij het War Memmorial de sluitingsceremonie meegemaakt met het blazen van The Last Post. alle 102.000 doden van de ANZAC (Australie en Nieuw Zeeland) troepen staan hier in het koper ingeslagen.

In het park erom heen nog Gang-Gang-Cockatoos en Eastern Rosellas gezien.

s Avonds op de camping nog verrast door een possum, dezelfde soort die onze tent onderscheet in Brisbane. Hij was de barbequeplaat aan het schoonlikken, zodat de volgende avond een nietsvoorziene reiziger zijn worstjes met het slijm van zijn tong loopt te roosteren. Jammie! We leieten het beestje zijn gang gaan.

Zondag 10 oktober.

Reisdag van Canberra naar Melbourne. We staan nu op de camping in Williamstown een voorstad Ten zuid-westen van het centrum, aan de oceaan. Bij de camping ligt een gebied met een kwelder. Een plaat die begroeid is met allerlei planten die aan het zoutte water zijn aangepast. Zeekraal bijvoorbeeld. Ook veel watervogels als kluten, meeuwen, zwarte zwanen, en hoentjes dobberen vredig rond.

Maandag 11 oktober

De stad in, en Melbourne is leuk! De oude gevangenis bezocht waar Ned Kelly (een bushranger) is opgehangen, en waar zijn dodenmasker en harnas ligt. Erg creepy place, met veel schokkende, en onrechtvaardige verhalen van mannen en vrouwen die terect zijn gesteld. Alles was nog intact!

Daarna de Townhall bezocht (The Beatles hebben hier nog vanaf het balkon gespeelt) en Flinders Station. Een mooi stationsgebouw.

Minder druk als Sydney, alleen de temperatuur was verbazingwekkend hoog. Bijna 30 graden, terwijl het 3 maanden geleden bij aankomst hier nog 7 graden was.

Dinsdag 12 oktober.

Alvast dingen regelen voor de terugreis: was sturen we op, wat niet, wat mag van de douane, en wat niet. Erg lastig. Hoe komen we terug naar het vliegveld, ticketsherbevestigen, enz. Its part of the deal.

Daarna naar de wijk Fitzroy gegaan, om daar wat retro-zaakjes te beozken. Allerlei vintage spul. Nes loopt hier te lekkerbekken, en Sander meer te .... ehhmm.....

Ook nog de ACDC lane kunnen vinden. Deze dinosauriers van de hardrock-muziek hebben een achterafsteegje naar zich vernoemd gekregen, met alleen schoorstenen, vuilnisbakken en zwerfkatten. Erg stoer dat we hem gevonden hebben, want hij stond op geeneens op de kaart! Speciaal voor Frans Verwey natuurlijk!

Nu te Internetten, en morgen de laatste dag Melbourne. Daarna naar Castlemaine (het startpunt) om 1 dag (donderdag) in de Bed and Breakfast te zitten, auto weg te brengen, daarna 1 dag in een cabbin (vrijdag) op de camping in Castlemaion te zitten, en daarna op zaterdag met de shuttlebus naar Tullamarine te gaan.

1 van de belangrijkste dingen die we in Oz hebben geleerd is dat Nederland ook mooi is. Alleen kleinschaliger, maar daarom niet minder.

(Oke, oke... een beetje minder)

De Weerribben, Sallandse Heuvelrug, Hoge Veluwe, Friese meren, Engbertsdijkvenen bij Vriezenveen en de Oostvaardersplassen liggen allemaal op een uur rijden van ons huis.
Ook deze zijn het bezoeken waard. Geen kangaroes, wel bevers. Geen krokodillen, wel adders. Geen papegaaiachtigen, wel ooievaars.
Misschien zo gewoon, maar daarom niet minder bijzonder!

Australie is mooi, erg mooi. De mensen vriendelijk, en vaak enigszins excentriek naar Nederlands oordeel.
De vergezichten zijn adembenemend.. leegte... De droogte is weerzinwekkend soms, een landschap als een kurk, soms als een spons, zoals in het tropisch regenwoud.

Een kleurrijk land, met als hoogtepunt van de regenboog, het Great Barrier Reef, maar ook de Outback herbergt schitterende kleuren.

Een land van pioniers. Zo voelt het ook als je er door heen rijdt. Je ontdekt altijd wel iets nieuws.

Hebben we alles gezien? Hahahaha! misschien 1 procent. Maar die ene procent, vergeten we nooit meer. Nooit meer!

NIEUWE FOTO'S

Eindelijk de fotos van Fraser Island, Het Whale-watchen, Brisbane, Dorrigo, Sydney en de Blue Mountains

Free Moby Dick

Hoi,

Helaas even geen fotos want die konden we hier niet uploaden.

Maandag 27 september

Om 6 uur opgestaan om om 7 uur te worden opgepikt voor het walviskijken. De walvissen die we zouden gaan zien zijn humpbackwhales (bultruggen)

Het zijn niet de grootste walvissen, want ze zijn maar maximal een meter of 17. De Blauwe vinvis bijvoorbeelt kan maximal 30 meter worden. Het gewicht van de bultrug is 40 ton, en is daarmee wel 1 van de zwaarste omdat hij niet slank is gebouwd, in tegenstelling tot de blauwe vinvis die verhoudingsgewijs licht is: 60 ton.

De humpback is de meest actieve, speelse walvis. Hij springt soms uit het water, en kan ook lange tijd met zijn staart op het water slaan.

Hoe kan het dat op deze plek de kans op walvissen daadwerkelijk zien bijna 100 is?
De walvissen verblijven normaal in de voedselrijke antarctische wateren ten zuiden van Oz. Hier zit veel krill (kleine garnaaltjes en kreeftjes) wat hun hoofdvoedsel is. Het water is echter te koud om een kalfje op aarde (of beter in de zee) te zetten. Dus zwemmen ze naar de warme wateren in het Noorden van het Barriere Rif. Daarna gaan de moeders met hun kalfjes terug naar het zuiden. Ten westen van Fraser Island (tussen het vaste land en het eiland) ligt de Platypus Bay. Hier rusten moeder en zoon/dochter een paar dagen tot weken, zodat het jong een eigen vetmassa kan kweken voor de koude dagen die nog komen. Dit gebeurt in de tijd juli tot en met oktober. Daarna zijn ze allemaal naar het zuiden vertrokken.

In total hebben we circa 15 walvissen gezien, waarvan 7 dichtbij, onder en rond de boot. Eerst zagen we een pod (groepje of kudde) van een moeder, kalf en waarschijnlijk mannetje, die rond de boot nieuwsgierig bleven rondzwemmen. Af en toe sprong (breachen) er 1 boven het water uit, om te kijken wat er zich aan de oppervlakte bevond. Ook het bovenwater steken van de borstvinnen, en het spuiten met het spuitgat gebeurde vaak. Toen ze onder de boot doorzwommen (snel naar de andere kant van de boeg toelopen!) zag je hun werkelijke grootte pas goed. Enorm indrukwekkend. Daarna een stukje varen waar we een moeder met kalf zagen. De moeder sprong net voor de boot naar boven, waardoor zelfs mensen nat werden.

De laatste groep van 2 waren weer een moeder met kalf. Het kalfje kreeg geleerd van moeder (dit duurde ruim een half uur) hoe hij/zij met zijn start bij onraad op het water moest slaan. Een grote vin sloeg hard op het water, waarna het kleintje met zijn mini-vin, het ook probeerde. Daarna deed moeder het weer, en kind volgde. Je zag dat op een gegeven moment het kalfje het beter kon. Het was tijd om deze fantastische beesten te verlaten. We hadden ruim 3 uur op het water gezeten tussen de walvissen en zo was het genoeg geweest.

Nog nooit waren wij zo onder de indruk geweest van een dier. Alhoewel de platypus en de cassowary ook hoge ogen gooiden… maar toch … de humpbackwhale blijft onvergetelijk.. en groot. Daar zou je een hoop familiezakken kibbeling van kunnen bakken.

Dinsdag 28 september

De tent afgebroken en alles ingepakt, om snel naar Bay 4 Wheel Drive Car Hire te rijden om daar alles over te laden in onze 4x4. We hebben een Toyota Landcruiser Troopcarrier gehuurd. Normaal voor 11 personen, maar omdat de kleinere auto’s allemaal waren verhuurd, kregen we deze voor dezelfde prijs. Dus meer power onder de motorkap, en dus minder kans op vastzitten.

In zijn 2x2 stand naar de veerboot gereden en achteruit op de veerboot geparkeerd. Op Fraser Island aangekomen, meteen in 4x4 en daar begon het raggen door het zand. Diepoe tracks van mulzand…. Harder dan 25 km/uur ging absoluut niet.

Fraser Island is het grootste zandeiland (de bodem is dus geen aarde maar wit zand) ter wereld. Apart is dat hier op toch vegetatie wil groeien, zelfs regenwoud! Ook komen hier veel dingo’s voor die zelfs erg aggresief naar mensen kunnen zijn. Soms worden kinderen in packs opgejaagd. Met een stok rondlopen dus!

We zijn eerst dwars over het eiland gereden naar de oostkant, naar Eurong. Het stuk van de duinen naar de vloedlijn, moet je in 4x4 lage gearing nemen, anders zit je vast (bogged). Veel auto’s zaten vast, maar door onze lichte lading van 2 personen was het geen probleem. Daarna op 75 miles beaches waar je 80 mocht rijden naar het Noorden gereden. Gestopt bij een scheepswrak van de Maheeno, en langs zandstenenformaties gereden. Op het strand zaten gekuifde sternen met hun kont tegen de wind in te rusten.

Bij de Noordpunt aangekomen (Indian Head) Genoten van het blauwe water, en de Pandanus bomen op de rotsen. Daarna geluncht, en terug gereden over het strand. Toen landinwaarts gereden naar Lake Wabby. Een meer met glashelder water, met aan 1 kant een gigantische zandverstuiving. Aan de andere kant lag tropisch regenwoud. Vloed begon al aardig op te zetten en rijden over het strand wordt dan onmogelijk. De mogelijkheid bestaat dan dat je vast komt te zitten, en dat je moet wachten totdat het weer eb wordt.

Dus snel verder over het strand, en een afslagje (er zijn geen asfaltwegen op het eiland, alleen maar sporen) genomen naar een meer, waar we hebben overnacht. Op de natuurcamping natuurlijk koude douches, maar belangrijker was dat er een dingohek stond, om de bezoekers te beschermen. Geen dingo gezien!

Lekker zelf chili-con-carne gekookt!

Woensdag 29 september

De auto ingeladen. (het dakrek met ladder hebben we vanwege de ruimte helemaal niet gebruikt) en Nes haar slippers bij een boom laten staan. Vandaag zouden we een inlandroute volgen langs allerlei meren en langs Central Station om wat geschiedenis van het eiland op te snuiven. Zoals gebruikelijk zijn ook hier de aboriginals weggevoerd, om er ruimte voor de blanke mensen te maken voor het opzetten van een houtindustrie. Erg triest.

Van het rijden kregen we soms last van onze rug, omdat de auto zo erg heen en weer schudde. Part of the deal, I guess.

Om 4 uur namen we de boot terug naar het vaste land, om daar onze Falcon weer op te pikken. Die rijdt op asfalt toch een stuk lekkerder, en sneller. Alleen het geluid is minder… Vroeg naar bed.

Donderdag 30 september

Een reisdag van Hervey Bay naar Brisbane. Niets bijzonders. Op de camping in Brisbane kwamen we onze Deense-we zeggen-niet-al-teveel-terug-Mededuikcursisten weer tgen. Wat is Oz toch klein!
In de namiddag nog even Brisbane in gereden met de Falcon … dwars door het centrum… foutje… verkeerde afslag genomen.

Vrijdag 1 oktober

Vandaag Brisbane verkent op een geode manier: te voet! We hebben een wandeling gedaan en allerlei historische gebouwen en plekken bezocht. City Townhall, St. Stephens Cathedral, blah.. blah… blah.. Langs de Brisbane-river gelopen en de skyline bekeken vanaf een brug. Onderweg nog Wateragames van ruim een meter lang gezien… MIDDEN IN DE STAD!!

zaterdag 2 oktober

Een reisdag van Brisbane naar het zuiden, naar het Dorrigo National Park. Het doet Sander erg denken aan het Zwarte Woud in Zuid-Duitsland. Nog net geen Axl Geuss, Belchen en Munstertahl. Mooie vergezichten tijdens de route de bergen in. We stonden boven op een berg, aan de rand van een bergdorpje.

Zondag 3 oktober

Het Dorrigo NP is hoogland subtropisch regenwoud, en om eerlijk te zijn… het meeste regenwoud wat we hebben gezien (in total ruim 20 typen) lijkt na een paar maanden nogal sterk op elkaar. Wel een paar nieuwe vogels gezien: De toppers zijn de Regent Bowerbird, Satin Bowerbird en de Kingparrot. Deze kwamen we tegen op de diverse korte wandelingen die we hebben gedaan. De afwisseling van de wandelingen was maar zozo… dus besloten we om ‘s avonds even terug te komen, en de dag erop te vertrekken. ‘s Avonds zagen we Red-necked Pademelons lopen. Hele kleine buideldieren, met hun neus op het gras gedrukt.

Maandag 4 oktober

Reisdag van Dorrigo naar de metropool Sydney. We zijn niet in Sydney gaan staan (wat wel kon bij het vliegveld!) maar ten Noorden bij Dural. Een rustige suburb van Sydney. Pas om een uur of 7 vonden we de camping, na een hele lange dag rijden!

Dinsdag 5 oktober

Met de bus naar Sydney. Een rit van 45 minuten door allerlei voorsteden bracht ons recht in het centrum. Hier de clichés bezocht: Botanical Gardens, Point Macquarie, Opera House, Harbour Bridge, Queen Victoria Building, en ook nog de skyline en wolkenkrabbers gezien, die gebruikt zijn voor de shots van Matrix I. Bijzonderder was de State Library met daar de kaart die Abel Tasman gebruikte voor zijn reizen naar dit werelddeel. Leuk om de fouten op zijn kaart te kunnen zien, en om als Nederlander deze kaart te kunnen lezen. We kregen veel respect van de suppoost, en allerlei folders in onze maag gesplitst, omdat wij toch wel de meest geinteresseerden sinds maanden waren. We zeiden tegen hem: “Abel is our hero!”

Sydney is groot… enorm groot! En erg indrukwekkend. Ook nog de oude wijken gezien (The Rocks en Circular Quay) en nog de barakken van de gevangenen bezocht en het er naast door gevangenen gebouwde ziekenhuis. Veel oude pakhuizen, scheepsherbergen en nog het eerste huis van Sydney. Top!

Woensdag 6 oktober

Natuurlijk weer de stad in, om de verder van het gelegen wijkjes buiten het centrum te bezoeken met de goedkopere winkels (niet Gucci, Versace en Chanel) maar Industrial Strength en platenzaken. Hier heerst een betere sfeer dan in het centrum zelf. Meer relaxed, meer backpackersmentaliteit.

Morgen naar het westen rijden naar de Blue Mountains, daar is het nu 17 graden, voor ons gevoel best koud, omdat we gewend waren aan de tropen. Daarna via waarschijnlijk Canberra naar Melbourne. 17 oktober zijn we weer thuis. Wat gaat de tijd toch snel!

Doei